چراغ خیریه دست یاری به دشت یاری خاموش نشد/راه حسین علیمردای ادامه دار است
به گزارش خبرنگار جامعه خیرین مدرسه ساز کشور ، بانو مهرابی ، مادر بزرگوار شهید «حسین علیمرادی» جهادگر مدرسه ساز و موسس سازمان مردم نهاد دستِ یاری به دشت یاری با حضور در جلسه هیت مدیره جامعه خیرین مدرسه ساز کشور از مشکلات دانش آموزان استان سیستان و بلوچستان و اقدامات انجام شده توسط این موسسه گفت.
وی اظهار داشت :عدم وجود فضای مطالعه برای دانش آموزان ، ایجاد فضای مطالعاتی و انگیزشی ، تحولات بنیادی با رشد فرهنگی زنان و دختران منطقه ، بعد مسافت از دلایل اصلی ترک تحصیلی ، فاصله زیاد بین روستاها ، کمبود فضاهای آموزشی ، کمبود هنرستان ها ، وجود مدارس تخریبی ، وجود مدارس با بافت فرسوده و نبود امکانات لازم اعم از تجهیزات گرمایشی و سرمایشی ، کمبود امکانات کارگاهی در هنرستان ها ، نبود فضا برای دایر شدن کلاسها در رشته های تجربی ، نبود سرویس بهداشتی نسبت به جمعیت مدرسه ، نیاز شدید به نیروی انسانی متخصص، نبود فرصت آموزش برابر یا عدالت آموزشی ، عدم رغبت دانش آموزان به تحصیل در هنرستان به دلیل نبود امکانات و …. از جمله مشکلات دانش آموزان این استان است .
وی به روستای پیرسهراب و روستای توابع آن اشاره و از نبود مدارس شبانه روزی و هنرستان در این گفت و افزود: موسسه مردم نهاد دست یاری به دشت یاری اقدام به ساخت خوابگاه دانش آموزی در این منطقه نموده است اما برای رفع مشکلات دانش آموزان می بایست خیرین و سازمان نوسازی مدارس کشور ورود پیدا کنند .
در ادامه این نشست حاج حمید رضا شاه حسینی رئیس جامعه خیرین مدرسه ساز کشور با اشاره به خاطره ای از شهید حسین علیمرادی ظهار داشت : ایشان تا آخرین لحظات عمرشان در امر مقدس مدرسه سازی و کمک به دانش آموزان محروم استان سیستان و بلوچستان تلاش کردند و بعد از شهادت مادر گرامیشان چراخ این راه را روشن نگه داشتند.
حاج ابوالفضل هندویان سخنگو و عضو هیات مدیره جامعه خیرین نیز ضمن گرامیداشت یاد و نام شهید علیمرادی اظهار داشت : این نشست با هماهنگی رئیس سازمان نوسازی مدارس کشور انجام شده و در جلسه ای جداگانه به مشکلات این استان خواهیم پرداخت .
شایان ذکر است : حسین علیمرادی 19خرداد 1374 در تهران متولد شد، دوران دبیرستان را در انگلستان گذراند و سال 1392 در رشته حسابداری دانشگاه علامه طباطبایی پذیرفته شد. او پس از ورود به دانشگاه، کانون خیریه دانشگاه علامه طباطبایی را با همکاری جمعی از دانشجویان تشکیل داد و فعالیت خود را در سه محور اصلی حمایت از دانشجویان بی بضاعت، فرهنگ سازی برای انجام کارهای خیر و رفع فقر آموزشی در مناطق محروم آغاز کرد.
سال 1393 پای این کانون خیریه دانشجویی به منطقه «دشتیاری» در استان سیستان و بلوچستان باز شد و گروههایی از دانشجویان جهادگر دانشگاه علامه برای رفع محرومیتهای این منطقه در حوزههای آموزشی و پرورشی و حتی عمرانی عزم شان را جزم کردند.علیمرادی با دیدن محرومیتها در منطقه دشتیاری، تصمیم گرفت که فعالیتهای خیرخواهانه و جهادی را معطوف بر دشتیاری نماید. به همین دلیل سال 1396 موسسه مردم نهاد و مستقل «دستِ یاری به دشتیاری» را در ادامه فعالیتهای کانون خیریه دانشجویی و با هدف آموزش کودکان و شناسایی نیازهای زیرساختی و عمرانی جنوب سیستان و بلوچستان تأسیس کرد.بدین ترتیب این جوان پرتلاش، متعهد و دوستداشتنی آغازگر راهی بی پایان در سرزمینی شد که رو به آفتاب است، طولی نکشید که جمعی از دوستان و دانشجویان با اخلاص و جهادگر همراه حسین علیمرادی شدند و بر اساس اصول علمی و مطالعات دقیق، فعالیتهای خود را انسجام بخشیدند. حسین علیمرادی، 23 مدرسه با 170 کلاس درس را در این منطقه محروم بنا نهاد.کارهایی که حسین انجام داد فراتر از آن است که بیان شده، او افزون بر آموزش، مدرسه سازی و مدرسه یاری و بسیج کردن نیروهای جوان خوش فکر و جهادگر، تغییرات و تاثیرات ماندگاری درحوزههای فرهنگی بزرگان، خانوادهها و جوانان منطقه دشتیاری نیز داشت و انگیزه مضاعفی را برای پیشرفت و ساختن فردا در همگان پدید آورده است.حسین علیمرادی بی پروا، مخلصانه، مجاهدانه و غیورانه هرآنچه داشت به میدان آورد، شب و روز را بهم گره زد تا گامهای محرومیت زدایی را سریعتر و بلندتر بردارد و در نهایت جان خویش را در این راه فدا کرد. او هشتم آذر 1398 در آخرین سفر خود به خطه بلوچستان بر اثر سانحه رانندگی به دیار باقی شتافت.روحش شاد نامش جاودان
نزاکت اللهیاری
